Hani 'Türk, öğün, çalış, güven' demiştin ya...
Biz ilkinde takılıp kaldık.
O yüzden çalışmaya vakit kalmadı.
Kimselere de (kendimiz dahil) güvenmiyoruz.
Seninle övünüyoruz. Adına barajlar, yollar, köprüler yapıyoruz.
Balolar, heykeller, hatalar yapıyoruz. Klipler, zamlar, işkenceler, darbeler...
Öyle bir kargaşa yarattık ki senin adına darbe yapanlar, senin adına
yönetimde olanları devirip, senin fikirlerinle açıklıyorlar bunu.... Ve de devrilenler yine senin fikirlerinle savunuyorlar kendilerini...
Herkes seni bir dönemki görüşlerinle tanımlayıp başka başka anlatıyor bize... Asker, demokrat, dindar, ateist,laik, çapkın, milliyetçi...
Liste uzayıp gidiyor, biz tartışıp gidiyoruz.
Hala 'izindeyiz' ve bu izin hiç bitmeyecek gibi görünüyor.
İzinde olduğumuzdan kabrine çok ziyaret yaptık, ama sana layık bir film yapamadık. 66 yılda... Belki kimseleri sana benzetemediğimizden, belki parayı denkleştiremediğimizden...
Adına yaptığımız köprülere akın akın koşuyor yurttaşların...
intihar etmek için...
Zorlu savaşlarla kurulan Türkiye Cumhuriyeti Devletinde bugün çetelerin gölgesi var.
Dev posterlerini yaptık ama doğru dürüst bir belgeselini yapamadık
Atam...! Arkandan ağlamaktan gözlerimiz şiştiği için yazılarını, konuşmalarını doğru dürüst bir kitapta toplayamadık.
Adına kurduğumuz kültür merkezini yangından koruyamadık.
Senin adına iktidara el koyanlar mirasını çiğnedi, ses çıkartmadık.
Kurduğun partiyi kapatıp, arşivini yaktılar...
Alkışladık... Çünkü biz izindeyiz atam...
Her sabah güne 'Türküm, doğruyum, çalışkanım' diye bağıran, geri ve
tembel nesiller yetiştirdik.
Sesimiz gür çıkıyor ama eğitimde basarı oranlarımız yerde sürünüyor.
Köşklerin bakımsızlıktan dökülüyor...
Kocaman resimlerinin asıldığı kamu binaları içinde memurun aç..
'Beni emanet ediniz' dediğin doktorların biliyorsun seni 'geç teşhisten' erken yolcu ettiler. Merak etme 'izindeyiz' atam...
O dönemde söylediğin bazı sözler bugün 7 kilit altında.
Din üzerine, düşünce özgürlüğü üzerine yazdıklarını yazmaya, söylemeye kalkanlar mahkemelerde sürünüyorlar.
O gün yazdıklarını, bugün ağza alamayacak haldeyiz.
Seni asmaktan vazgeçtik, sana ulaşamıyoruz atam...
Heykellerin o kadar büyük, posterlerin öyle kocaman ki, ardında bir dolu adam kendi pisliğini gizleyebiliyor. P
islik büyüdükçe heykelleri de büyütüyorlar.
Şu 'izindekilerin listesini bir görsen inanamazsın atam...
Kendini tanıyamazsın.
Özlü sözlerini paylaşamıyorlar.
Yılgınlığa düşmememiz için söylediğin 'küçük kıvılcımlar, büyük yangınlar doğurabilir' sözünü itfaiye kapısına asmışlar.
Bağışla bizi...izindeyiz Atam...!

_______________________