aşkı

bireyin kendi kişisel benliği ve bağımsız kişiliğini koruyarak

kendi dışında olan bir kimse ile birleşme ve kişinin içindeki güçlerin büyüyüp gelişmesine olanak yaratan bir paylaşma ve etkileşim yaşantısı olarak tanımlar. Aşkın kişinin kendi “ yalnızlık “ kaygısından kurtulma ihtiyacı

onun bir başkası ile birleşmesine yol açtığını vurgulamıştır.
Fakat bu birleşmenin sağlıklı olması için tarafların kişisel “ benlik “ bütünlüğününün ve bağımsızlığının kaybolmaması gerekmektedir.