Fransa’nın meşhur şair kadınlarından Madam Lara Mardirous diyor ki:

“Kadınlarınıza söyleyiniz! Sahip oldukları aile hayatının kıymetini bilsinler! Yaşadıkları İslami hayat ne büyük nimet ne büyük saadet! Bu yaşayış onları öyle sıkıntılardan korur ki...

Ah şu omzumda hıçkırarak ağlamış kızların adedini bilseler. Kulaklarım böyle kızların çok feci ve kalbleri yakan şikâyetleri ile dolu. Evet ışıklar ve çiçeklerle süslü balolar konserler çok tatlı gibi görünür. Aslında buralar kadınların sömürüldüğü erkeklere sunulduğu şehvetlerin tatmin edildiği yerler... Buralar bir azap hücresi bir cehennemdir.

Türk erkeklerine sesleniyorum:
Kadınlarınıza kızlarınıza bunları iyice anlatın. Sakın bu yapılanların kadınlara iyilik olarak yapıldığını zannetmesinler. Bunların sadece ve sadece kadını istismar için yapıldığını bilsinler sakın bunlara özenmesinler.” (C. Şehabettin; Evrak-ı eyyam)

Son yıllarda ısrarlı bir şekilde aile dinamitlenmekte aileyi yıkmak parçalamak için ne gerekiyorsa yapılmaktadır. Aslında aile ile uğraşmak evi otele çevirmek bindiği dalı kesmek toplumun huzurunu bombalamak demektir. Kadının da “eşitlik” adı altında “eşitsizliğe” sürüklenmesidir.

Bir milletin aile yapısı sağlam ise devlet yapısı da sağlam ve uzun ömürlü olur. Bunun en güzel örneği Osmanlı toplumudur. Zaman zaman devlet bünyesinde görülen çatlaklar isyanlar aile sayesinde toplumun geneline sıçramamış ve bu millet en zor dönemlerde bile içinde bulunduğu halden sağlam aile yapısı sayesinde rahatça silkinip ayakları üstünde durmasını bilmiştir.

Osmanlıda aile sağlamlığını temin eden başlıca âmil dinimizin bildirdiği şekilde erkek ve kadının yaratılış gayelerine uygun olarak toplumda yerini almış olmasıdır. Erkek rızkı temin için dış hizmette; hanım ise aile yuvasını ve nesli muhafazada içerde vazife görmüştür. Bu güzel iş bölümünün bir semeresi olarak da toplumun huzur kaynağı olan “Büyüklere hürmet ve itaat küçüklere şefkat ve muhabbet” prensibi teşekkül etmiştir.

_______________________